Newspaper clippings from the old days with anecdotes, facts, and situations that I’m pretty proud to have experienced.
Also the thoughts that Betty brought up back in ’78. We were number 1 with Mississippi and number 2 with Georgie on the charts in South Africa. Record company EMI asked if we wanted to do a tour in the country to surprise the many fans.
Geez, we had no desire to tour there at all because we were incredibly busy and a German tour with Slade, Rubettes, and Supermac was about to start.
No, not right now, we thought.
But EMI kept nagging.
Okay, we do want to perform and tour, but only for mixed audiences!
This is a demand from Betty and Henk, which I really liked, as they are very politically aware.
Too bad, they said, that really won’t work in this country… then we won’t come.
After half a year of a lot of fuss, Alan Mc. Innes from EMI showed up, who knew that we had finished our German tour to the Netherlands. With a bunch of gold and platinum records from sales in South Africa, along with the knowledge and a request we couldn’t refuse for a South African tour.
Film Trust South Africa would organize the entire tour.
- It would involve 10 concerts (this was later extended to 12 concerts due to sold-out shows) from Johannesburg to Cape Town, then performances along the West Coast cities.
- Organization of lighting and sound was handled by 2 companies.
- Transport of the equipment with 2 trucks and drivers.
- All hotels were 5-star.
- Staff for lighting.
- Staff for sound.
- 1 stage manager (had worked with the Rolling Stones).
- 1 sound engineer (had also worked with the Rolling Stones).
- 2 permanent limousines with 2 drivers for each hotel.
- An organized safari of a few days.
- The entire trip from the Netherlands to South Africa paid by Film Trust for the band’s entourage.
- If we wanted to start the tour at the beginning of March 1978, we could open the South African Formula 1 Grand Prix, which is held on March 4, 1978, in Kyalami.
- And an amount of 375,000 rand would be allocated as a fee for the band. (In 1978, 1 South African Rand was worth about 2.85 guilders)
Hallelujah, you might say, but still uncertain whether we would actually do it. This is because of the situation in South Africa. (To put it bluntly, racial segregation and the apartheid regime). We decided not to go through with it after all.
Manager Jan Buys points out that we set such high standards that they say, ‘Just stay in the Netherlands.’ I’ll thank them for the amazing offer, but also mention that we have certain requirements that we want to formalize contractually.
Our demands were:
- The promised proposals from Film Trust as described
- We still want to give our concerts for mixed audiences
- At every concert, it must be stated that we are playing for a mixed audience
- A person must be hired to keep track of everything in newspapers and magazines regarding playing for a mixed audience, and be able to show this to us
- And the fee must be doubled to 750,000 rand
So, said and done.
And this proposal was sent to Alan Mc. Innes.
It didn’t take long to get a reply. Everything is okay, with a caveat.
- Playing for a mixed audience is at your own risk.
Many bands and artists from all over the world have given concerts here, but never for a mixed audience. If that is what you want, then go ahead.
We’ll do it.
If we are the first band that can play for a mixed audience in South Africa, then we will go to South Africa.
We wanted to make it known and show it with actions (Betty’s idea), we have to dare to walk alone where the crowd stays silent.
If Nelson Mandela had known this, he probably would have been proud of us.
For people who find the anecdotes, stories, and facts interesting, I can say that all of this can be found and read in Pussycat’s book. All in all, it was a world experience for the band Pussycat, which we are especially very proud of, and that we were also the first band on this planet to perform for mixed audiences in South Africa in the ’70s.
Signed, Pussycat.
Thanks to: Lou Willé
Krantenknipsels uit de oude doos met anekdotes, feiten en toestanden waar ik toch wel trots op ben dit te hebben meegemaakt.
Ook de gedachten die Betty heeft aangekaart in de jaren 78. We stonden op nummer 1 met Mississippi en 2 met Georgie in de hitparade in Zuid-Afrika. Platenmaatschappij EMI vroeg of wij geen tournee wilden maken in het land om de vele fans te verrassen.
Jeeee, helemaal geen zin om daar te gaan touren omdat wij het ontzettend druk hadden en een Duitse tournee in aankomst was met Slade, Rubettes, en Supermac.
Nee, nou even niet dachten wij.
Maar EMI bleef zeuren.
Oké we willen wel optreden en touren maar wel voor gemengd publiek!
Dit is een eis van Betty en Henk wat ik heel goed vond die heel politiek bewust zijn.
Jammer zeiden ze, dat gaat echt niet lukken in dit land ……… dan komen wij niet.
Na een ½ jaar met veel gezeur kwam Alan Mc. Innes van EMI, die wist dat wij onze Duitse tour hebben afgerond naar Nederland. Met een hoop gouden en platina platen van de verkoop van Zuid-Afrika, met de wetenschap en een verzoek die wij niet konden weigeren voor een Zuid Afrikaanse tour.
Film Trust Zuid-Afrika zou de hele Tour organiseren.
- Het zou om 10 concerten gaan (dit is later uitgebreid naar 12 concerten i.v.m. de uitverkochte concerten) vanaf Johannesburg naar Kaapstad, dan optredens langs de Westkust steden.
- Organisatie van licht en geluid werden door 2 bedrijven verzorgt.
- Vervoer van het materiaal met 2 vrachtwagen en chauffeurs.
- Alle Hotels waren 5 sterren
- Personeel voor het licht
- Personeel voor het geluid.
- 1 Stage manager (heeft met de Rolling Stones gewerkt)
- 1 Geluidstechnicus (heeft ook met de Rolling Stones gewerkt)
- 2 permanente limousines met 2 chauffeurs voor elke hotel.
- Een georganiseerde Safari van enkele dagen
- De hele overtocht Nederland – Zuid-Afrika betaald door Film Trust voor de aanhang van de band.
- Zouden wij de tour begin maart 1978 willen starten, dan zouden wij de Grand Prix Formule 1 van Zuid-Afrika kunnen openen, dat op 4 maart 1978 in Kyalami wordt gehouden.
- En een bedrag van 375,000 rand zou worden uit getrokken als gage voor de band. (In 1978 was 1 Zuid Afrikaanse Rand ongeveer 2,85 gulden waard)
Halleluja zou je zeggen, maar nog steeds in onzekerheid of we het wel zouden doen.
Dit i.v.m. met de toestanden in Zuid-Afrika. (Kort door de bocht genomen, rassenscheiding en het apartheidsregime).
We hebben de knoop door gehakt om het toch niet te doen.
Manager Jan Buys geeft aan, we stellen zulke hoge eisen dat ze zeggen blijf lekker in Nederland. Ik zal hun bedanken voor het geweldige aanbod, maar dat wij ook bepaalde eisen hebben en dit contractueel willen vastleggen.
Onze eisen waren:
- De beloofde voorstellen van Film Trust zoals beschreven
- We willen toch voor gemengd publiek onze concerten geven
- Bij elk concert moet vermeld worden dat wij voor gemengd publiek spelen.
- Er moet een persoon ingehuurd worden die alles bijhoudt van kranten en tijdschriften betreft het spelen voor gemengd publiek. En dit aan ons kunnen tonen.
- En de gage moet verdubbeld worden tot 750.000 rand.
Zogezegd zo gedaan.
En dit voorstel ging naar Alan Mc. Innes.
Het duurde niet lang met een tegen bericht.
Alles is oké, met een kanttekening.
- Het spelen voor gemengd publiek is voor eigen risico.
Er hebben heel wat bands en artiesten van de hele wereld hier concerten gegeven maar nooit voor gemengd publiek.
Als dit jullie wensen zijn dan kom maar.
We doen het wel.
Als wij de eerste band zijn die in Zuid-Afrika voor gemengd publiek kan spelen dan gaan wij naar Zuid-Afrika.
We wilden graag kenbaar en daden stellen (Betty haar idee), we moet durven alleen te lopen waar de massa zwijgt.
Als Nelson Mandela dit had geweten, zou hij denkelijk wel trots op ons zijn geweest.
Voor de mensen die de anekdotes verhalen en feiten interessant vinden kan ik zeggen dat dit alles in het boek van Pussycat te vinden en te lezen is. Alles bij elkaar genomen was het voor de band Pussycat een wereld ervaring, waar wij vooral heel trots op zijn en dat wij ook de eerste band zijn geweest op deze aardbol die in de jaren 70’ voor gemengd publiek hebben gespeeld in Zuid-Afrika
Getekend Pussycat.
Dank aan: Lou Willé
